De Salute Parvulorum in Ripis Ante-Limbi
(辺獄に至る河原でさまよえる幼子の救済について)
I. Mundus Occultus et Lacrimosus(隠された涙の世界)
Hic mundus non est in quo degimus, sed memoria de ripa fluminis quae ante ianuas Limbi profluit. Ad radices ardui itineris post mortem situs est. Res est tam fletu digna, ut vox eorum ad ossa medullasque audientium mērore penetret.
Ibi congregantur parvuli: bini, terni, quaterni, aut quini annos nati. Omnes infra decimum aetatis annum abrepti.
"Pater, te video!" "Mater, te desidero!" ita vagiunt. Vox eorum dissimilis est ulli voci huius mundi, tam tristis ut cor humanum frangat.
II. Turres Spei Amissae(失われた希望の塔)
Infantes in ripa lapillos magna cura colligunt. Hae sunt "Turres Orationis" pro caris relictis.
"Primum lapidem pono pro felicitate patris."
"Secundum lapidem pono pro amore matris."
"Tertium lapidem pono pro fratribus in patria et pro me ipso."
Interdiu soli videntur, sed cum umbrae vespertinae elongantur, angeli lapsi specie terribili de caelo deiecti apparent.
III. Angeli Lapsi et Accusatio(堕天使と告発)
Angeli lapsi furenter clamant:
"Heus vos! Inanes sunt labores vestri. Parentes vestri in terra relicti nihil agere possunt nisi flere propter vos. Lacrimae eorum sunt fons cruciatus vestri. Nolite nos culpare, nam haec est lex fati!"
Ita dicentes, spiritus illi fustibus ferreis nigris turres, quas infantes pro futuro amisso aedificaverunt, funditus destruunt.
"Agite! Iterum a principio exstruite!" ita parvulos ad desperationem urgent.
Parvuli prae mērore nimio manus parvas iungunt et flentes precantur: "Ignoscite nobis, quaesumus."
IV. Peccata Innocentium(無垢なる者の「罪」)
Angeli iterum saeviunt, carpentes etiam minima gaudia amissa:
"Putatisne vos vacare culpa? Cum mater ubera vobis dabat, pectus eius parvulis manibus pulsastis. Sonus ille usque ad fines Limbi resonabat. Cum pater vos tollere volebat, a matre discedere nolentes eiulastis. Hae voces amoris nunc in hoc deserto sicut fletus aeternus resonant."
Postquam angeli evanuerunt, si ventus frigidus flat, infantes "Pater est!" putantes ad montes currunt. Si murmur aquae audiunt, "Mater est!" putantes ad vallem decurrunt.
Sed nusquam inveniunt parentes. Pedes eorum vulnerantur, sanguine fuso super lapides. Harenam pro strato, saxum pro pulvillo habentes, fessi fletu in tenebris obdormiunt.
V. Christus, Pastor Bonus(善き羊飼いキリスト)
Tunc Dominus noster Iesus Christus, Salvator misericors, silenter in ripa apparet.
"O parvuli, nolite flere. Cur tanto mērore affligimini? Brevi vita functi, ad hoc iter mortis venistis. Pater et mater vestri adhuc procul in mundo vivorum sunt. Ab hac die, Me habeatote pro Patre et Matre in hoc itinere."
Christus parvulos leniter tollit et sub pallio vestimenti sui eos fovet. Qui nondum gradi possunt, eos Baculo Pastorali sinit niti. Ad pectus calidissimum eos stringit, capite eorum suaviter mulso. Sicut Mater vera caritatem eis praebet et fessos fletu in pace sinit obdormire.
Hoc est miraculum amoris, quod verbis exprimi non potest.